Pyszne risotto z zielonym groszkiem i serem manchego

   Słowo "risotto" nigdy nie było mi obce. W dzieciństwie myślałam, że to po prostu gotowany ryż wymieszany z sosem, warzywami. Nic bardziej mylnego. Technika jego przygotowywania, proste dodatki, to niezapomniany smak. 
   O dziwo ryż z groszkiem nie jest dodatkiem do dania głównego, bo w Polsce byłby zapewne podany z klopsami, pieczenią, czy nie daj boże surówką z kwaszonej kapusty. Ten klasyk kuchni włoskiej serwowany jest jako primo piatto, czyli mniejsze danie przed daniem głównym. nie znajduje się jednak wśród przekąsek. Taka kategoria do której we włoskim menu należą także wszystkie makarony, i pizze. Dziwne prawda? Kto ma jeszcze miejsce na kolejny posiłek po spałaszowaniu ogromnej pizzy? 
   Tym razem ryż z zielonym groszkiem i hiszpańskim serem manchego.

Pyszne risotto z zielonym groszkiem

Pyszne risotto z zielonym groszkiem

Składniki:

• 300g  ryżu
• 3/4 szklanki zielonego groszku (u mnie mrożony)
• 1 cebula
• 1 szklanka bulionu warzywnego
• 1/2 kieliszka wytrawnego martini (extra dry)
• sól
• gorąca woda do podlania
• oliwa z oliwek
• ok. 1 szklanki drobno tartego hiszpańskiego sera manchego

Wykonanie;

• Rozgrzać oliwę na patelni, podsmażyć na niej drobno pokrojona cebulkę, następnie wsypać i zeszklić ryż.
• Całość zalać gorącym bulionem, by nie doprowadzić do przerwania procesu wrzenia.
• Podlać wytrawnym martini wlewając je wolno po krawędzi patelni, by ryz ciagle bulgotał. Jeśli zbyt dużym strumieniem wlejemy wino, możemy przerwać gotowanie i ryż będzie wiecznie twardy.
• Risotto należy cały czas mieszać po dnie drewnianą łyżką, by nie przywierał do dna. Jednocześnie zminimalizować ogień pod patelnią.
• Gotować ryz wolno, aż do miękkości. Podlać wrzątkiem w razie potrzeby. 
• Risotto nie może być suche. Nie powinno wchłonąć całej cieczy. Wytworzy się w nim swoisty sosik, który fajnie się zagęści po dodaniu sera. 
• Gdy ryz zacznie "dochodzić' należy dodać groszek w temperaturze pokojowej i jeszcze chwilę gotować do miękkości.
• Ser zetrzeć na najdrobniejszych oczkach tarki, dodać go do odstawionego z ognia ryżu i dokładnie wymieszać. Ser jest słony dlatego dopiero teraz potrawę dosolić.

Ryż z porami, młodą marchewką i estragonem w sam raz na gorące dni

      Danie to zrobiłam w upalną niedzielę i okazało się strzałem w dziesiątkę. Jego letni smak wzmocniła duża garść  świeżego, aromatycznego estragonu, który od kilku lat obficie rośnie w moim ogrodzie. Jest on wspomnieniem kuchni rumuńskiej, w której był ziołem dominującym.
Tym razem jednak zastosowałam go pod wpływem wrażeń, które przywiozłam w sobotę z Gruzji, kraju pięknych ludzi,przyrody, architektury i świetnych smaków, a wśród nich dominującego właśnie estragonu, kolendry i kilku innych...
Na prawdę polecam wszystkim zielony estragon, który coraz częściej można spotkać na polskich bazarach. KKilka lat temu kupiłam go wiosną w doniczce, wsadziłam do ziemi w ogrodzie, gdzie bez problemu zimuje i rozrasta się coraz bardziej, osiągając wysokość pond pół metra, serio! Czytałam, że w naszych warunkach można uprawiać estragon rosyjski, bo bez problemu zimuje. Występuje też odmiana francuska, bardziej aromatyczna, jednak wrażliwa i mało odporna. Tak więc po obserwacji moich obfitych plonów sądzę, że moje zioło jest właśnie rosyjskie.

Ryż z porami, młodą marchewką i estragonem w sam raz na gorące dni

Składniki dla 3 osób:

• 2 woreczki ryżu długoziarnistego parboiled
• 4 szklanki wody
• 1/2 kostki bulionu warzywnego
• 1/2 pora
• 3 młode marchewki
• pęczek estragonu
• 2 ząbki czosnku
• 2 plastry czerwonej papryki
• pieprz
• sól do smaku
• oliwa z oliwek

Ryż z porami, młodą marchewką i estragonem w sam raz na gorące dni

Wykonanie:

• Ryż gotowałam przez 15 minut w wodzie z bulionem 
• W tym samym czasie na dużej patelni rozgrzałam oliwę i na małym ogniu poddusiłam pokrojonego w półplasterki pora
• Podczas duszenia pora dodałam obrane, pokrojone w cienkie plasterki marchewki i razem podsmażałam (marchewka powinna zostać chrupiąca).
• Następnie pokroiłam w drobną kosteczkę cienkie paseczki czerwonej papryki, dodałam do warzyw na patelni.
• Całość podlałam odrobiną oliwy, podsypałam zmielonym pieprzem, dodałam pokrojony w plasterki czosnek i grubo poszatkowany estragon, mieszając dusiłam trzy minuty.
• Do ciepłych warzyw dodałam odcedzony, ugotowany, gorący ryż, podlałam moją doskonałą oliwą i wszystko jeszcze chwilę smażyłam, cały czas mieszając. Lekko posoliłam do smaku.
• Danie udało się wspaniale. 

Paella z kurczakiem i fasolką szparagową

 Restauratorzy w Hiszpanii wystawiają przed swoje knajpki olbrzymie, głębokie patelnie
 i z nich serwują gościom wielkie porcje paelli. To chyba najpopularniejsze danie w tym kraju...
Przygotowałam więc moją wersję paelli, której odmian podobno może być tyle, ile gospodyń domowych na Półwyspie Iberyjskim. Nie miałam hiszpańskiej patelni, więc użyłam woka.

Paella z kurczakiem i fasolką szparagową

SKŁADNIKI dla 3-4 osób:

• 1/2 kg mięsa z kurczaka bez skóry i kości, mogą być piersi i podudzia
• 300g ryżu parboiled
• 1 szklanka bulionu warzywnego lub z kurczaka
• 1 cebula
• 3 ząbki czosnku
• 1/2 czerwonej papryki
• szklanka ciętej fasolki szparagowej
• 2 łyżki przecieru pomidorowego
• 1 pomidor
• 2 łyżeczki słodkiej papryki
• 1/3 łyżeczki kurkumy
• 1 kieliszek białego wina
• 2-3 szklanki wody
• sól
• oliwa 4 łyżki

Wykonanie:

• Oliwę rozgrzałam w woku i podsmażyłam na niej drobno pokrojone kawałki kurczaka (u mnie podudzia bez skóry)
• Do mięsa dodałam posiekaną cebulkę i paprykę pokrojoną w małą kosteczkę, chwilę smażyłam.
• Następnie do składników na patelni wcisnęłam 3 ząbki czosnku i drobno skrojonego pomidora ze skórą.Wsypałam ryż, ale nie smażyłam go długo, by czosnek się nie przypalił, rwało to może minutę.
• Całość zalałam bulionem, winem i wodą, doprawiłam kurkumą, solą i słodką papryką. Dodałam przecier pomidorowy i fasolkę szparagową.
• Potrawę gotowałam na wolnym ogniu mieszając od czasu do czasu, po dnie. Kiedy ryż wchłonął wszystkie płyny i był wystarczająco miękki danie było gotowe.
• Jeśli jednak na patelni zaczyna brakować cieczy, a ryż przywiera do dna i jeszcze nie jest miękki, trzeba podlać go wodą, najlepiej gorącą.
• Paellę powinno się zjadać, kiedy postoi kilkanaście lub więcej minut zdjęta z ognia i wchłonie wszystkie soki, wtedy jest najsmaczniejsza.

Risotto ze szpinakiem

Przygotowałam dziś pyszne risotto ze świeżym szpinakiem. Biała baza risotto sama w sobie jest wspaniała, pod warunkiem, że ryż nie jest zbyt rozgotowany, ani zbyt przesuszony. W efekcie końcowym powinien lekko rozlewać się na talerzu. Risotto można odgrzewać kolejnego dnia i wtedy także jest smaczne, może smaczniejsze? We Włoszech takie risotto jest samodzielnym daniem, zawsze wykonywanym z odmiany arborio. U mnie na zdjęciu arborio, jednak moim zdaniem świetnie sprawdza się też specjalnie preparowany ryż parboiled.

Risotto ze szpinakiem

SKŁADNIKI na 2 porcje:

• 150g suchego ryżu arborio lub parboiled
• pół cebuli
• oliwa z oliwek
• łyżka masła
• 3/4 kieliszka białego wina wytrawnego lub półwytrawnego
• szklanka bulionu z kurczaka lub warzywnego
• 20 dużych liści świeżego szpinaku
• 3/4 szklanki startego parmezanu

WYKONANIE:

Oliwę rozgrzałam na patelni, dodałam do niej i podsmażyłam na małym ogniu drobno pokrojoną cebulkę. Gdy cebula zrobiła się złocista dosypałam ryż i przesmażyłam go chwilkę, do czasu aż zrobił się szklisty.
W kubku przygotowałam gorący bulion i podlałam nim ryż. Ważne by bulion był gorący, gdyż nie można przerwać procesu gotowania, bo ryż nigdy nie zmięknie. .Ryż cały czas mieszałam wolno dolewając wino. Wino jest zimne, dlatego trzeba je wlewać stopniowo. Gdy tylko ryż zaczynał robić się suchy dolewałam gorącą, przegotowaną wodę. Smażyłam ryż przez około 15 minut ciągle mieszając. Musi stać się miękki, lekko pływający, ale nie rozgotowany i nie suchy. Na koniec gotowania dodałam do ryżu masło i parmezan. Wszystko przemieszałam i wrzuciłam poszatkowany w paski szpinak. Szpinak zaparzył się w gorącym ryżu. Zdjęłam ryż z patelni i gotowe.